شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵

فرهنگی

یادداشت | سقوط یک بالگرد، سقوط یک هژمونی

یادداشت | سقوط یک بالگرد، سقوط یک هژمونی
عصر قم - سقوط بالگرد، صرفاً یک حادثه فنی نبود. نماد این حقیقت بود که قدرت آمریکایی به جایی رسیده که دیگر نمی‌تواند فرمان دهد. آنچه امروز در غرب آسیا می‌گذرد، آزمون سلاح نیست؛ ظهور نظمی است که در آن، حرف آخر را کسی می‌زند که می‌تواند هزینه تحمیل کند و از خط خود عقب نکشد.
  بزرگنمايي:

عصر قم - سقوط بالگرد، صرفاً یک حادثه فنی نبود. نماد این حقیقت بود که قدرت آمریکایی به جایی رسیده که دیگر نمی‌تواند فرمان دهد. آنچه امروز در غرب آسیا می‌گذرد، آزمون سلاح نیست؛ ظهور نظمی است که در آن، حرف آخر را کسی می‌زند که می‌تواند هزینه تحمیل کند و از خط خود عقب نکشد.

به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ دکتر «عبدالوهاب فراتی» عضو هیأت علمی گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در نوشتاری با عنوان «سقوط یک بالگرد، سقوط یک هژمونی» به شرح زیر، به جایگاه ایران در منطقه و ظهور نظم جدید پرداخته است:
وقتی ترامپ پس از سرنگونی آپاچی سی و پنج ملیون دلاری خود فریاد زد، کمتر کسی گمان برد این خشم صرفاً نظامی است.
او از چیز دیگری می‌ترسید: از پایان روزگاری که آمریکا بدون چالش تصمیم می‌گرفت و دیگران تنها اجرا می‌کردند. سقوط آن بالگرد، سقوط یک هژمونی بود.
ایران در کمتر از هفتاد و دو ساعت دو واقعیت جدید را بر پیکره نظم کهنه غرب آسیا نشاند. نخست، حمله به عمق سرزمین‌های اشغالی، تصور امنیت مطلق اسرائیل را در هم شکست.
برای نخستین بار، معادله «ما می‌زنیم، شما سکوت می‌کنید» واژگون شد. اکنون هر اقدامی، پاسخی به دنبال دارد. دوم، واشنگتن عادت داشت از بالا به پایین چانه بزند.
ایران اما با تکرار «نه»، نشان داد دیگر تابع نظم تحمیلی نیست. پاسخ به ۲۱ هدف آمریکایی در بحرین و اردن، پیام روشنی بود: دفاع منفعلانه به پایان رسیده، عصر بازدارندگی تهاجمی آغاز شده است.
کاخ سفید خوب می‌داند که دیگر در مرکز معادلات نمی‌نشیند. منطق دیروز ترکیبی بود از دلارهای نفتی و پایگاه‌های نظامی. اما منطق امروز چیز دیگری است: نظمی که محورش ایران است؛ امنیت جمعی، نه هژمونی فردی. تحلیلگران غربی نیز اعتراف می‌کنند که خلیج فارس دیگر آن سلسله‌مراتب ساده با محوریت واشنگتن را ندارد.
منطقه به جایی رسیده که دیگر کسی منتظر اجازه آمریکا نمی‌ماند. سقوط بالگرد، صرفاً یک حادثه فنی نبود. نماد این حقیقت بود که قدرت آمریکایی به جایی رسیده که دیگر نمی‌تواند فرمان دهد. آنچه امروز در غرب آسیا می‌گذرد، آزمون سلاح نیست؛ ظهور نظمی است که در آن، حرف آخر را کسی می‌زند که می‌تواند هزینه تحمیل کند و از خط خود عقب نکشد. سقوط آن آپاچی، آغاز فروریختن یک هژمونی بود. شاید تاریخ بعدها از همین روز به عنوان نقطه عطف یاد کند.
............................
پایان پیام/ 167


نظرات شما