عصر قم - در پی سلسله حملات ضداسلامی در شهر ادینبروِ اسکاتلند، فعالان مسلمان در انگلیس با انتقاد از رویکرد واکنشی مقامهای بریتانیایی، تأکید کردند که تدابیر لندن برای مقابله با «اسلامستیزی» همچنان در حدِ وعده، بیانیه و اقدامهای نمادین باقی مانده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در تازهترین مورد از اقدامات اسلامستیزانه در قلب اروپا، حملات زنجیرهای به پنج تن از مسلمانان در شهر «ادینبرو» (پایتخت اسکاتلند)، بار دیگر ماهیت شعارهای حقوق بشری غرب را زیر سؤال برد. این خشونتها که در نزدیکی مسجد «برومهاوس» (Broomhouse Mosque) آغاز شد، خشم جامعه مسلمانان را برانگیخته و با بازداشت یک مرد ۳۶ ساله همراه بوده است. در حالی که «کییر استارمر»، نخستوزیر مستعفی انگلیس، این اقدامات را «وحشتناک» توصیف کرده، فعالان مسلمان معتقدند دولت بریتانیا تنها زمانی به این موضوع واکنش نشان میدهد که تحت فشار افکار عمومی قرار گیرد.
فریبکاری غرب: تعاریف روی کاغذ، خشونت در کف خیابان
منتقدان صریحاللهجه به رویکرد دولت انگلیس میگویند که پس از گذشت ماهها از ارائه تعریفِ دیرهنگام و غیرالزامآور از «اسلامستیزی» در ماه مارس، هنوز هیچ اقدام ملموس یا بودجه اختصاصی برای مقابله با این پدیده اعلام نشده است. «شایسته گوهر»، مدیر اجرایی شبکه زنان مسلمان بریتانیا در گفتگو با رسانهها تأکید کرد: «فقط اعلام یک تعریف کافی نیست؛ باید آن را اجرا کرد.» وی با اشاره به اینکه دولت برای آموزشهای مربوط به یهودستیزی اقدامات فوری انجام داده اما در برابر نفرتپراکنی علیه مسلمانان سکوت کرده، تصریح کرد: «من از اینکه فقط بشنوم «بله، قرار است انجام دهیم» خسته شدهام. این حرفها هرگز با پیشنهاد یا طرح عملی پشتیبانی نمیشود.»
سکوت در برابر رادیکالیزم آنلاین
این فعال حقوق مسلمانان با انتقاد از برخوردهای نمایشی دولتمردان بریتانیایی، افزود که این دولت به طور فعال درباره اسلامهراسی صحبت نمیکند و تنها زمانی که چارهای جز این ندارد و مجبور میشود، به آن میپردازد. او خواستار اصلاح فوری استراتژی جنایات ناشی از نفرت در انگلیس است که از سال ۲۰۲۰ منقضی شده است. در همین حال، «ساندر کاتوالا»، مدیر اندیشکده «بریتیش فیوچر»، نیز ضمن تأیید کندی دولتها در مقابله با نفرت علیه مسلمانان، تأکید کرد که بستر لازم برای اقدام وجود دارد اما «چالش این است که با انواع مختلف نفرت چه میکنید؟»
خلاءهای قانونی و بیتوجهی ساختاری
بخش دیگری از انتقادها متوجه پلتفرمهای فضای مجازی است که نقش اصلی را در ترویج رادیکالیزم آنلاین ایفا میکنند. کاتوالا با صراحت تأکید کرد که شرکتهایی مانند «ایکس» (توییتر سابق) و «فیسبوک» اقدامات کافی برای حذف مطالب غیرقانونی انجام نمیدهند. او گفت: «هیچ دلیل واقعی برای اعتماد به مسئولیتپذیری شرکتهای مالک این پلتفرمها وجود ندارد. تا زمانی که چیزی به آنها تحمیل نشود، اقدام نخواهند کرد، چون انجامش را مسئولیت خود نمیدانند.»
طبق تحلیلها، یکی از بزرگترین معضلات فعلی، وجود خلاءهای قانونی در قوانین مربوط به «جنایات ناشی از نفرت» است. به گفته فعالان، اسلامستیزان به خوبی یاد گرفتهاند چگونه از این خلاءها استفاده کنند؛ آنها بهگونهای اظهارنظر میکنند که به ظاهر قانون را نقض نکنند، اما در واقع به تحریک و نفرتپراکنی مشغولاند. دولت انگلیس متهم است که با عدم بهروزرسانی قوانین، عملاً دست این جریانها را برای جولان دادن باز گذاشته است.
این فعالان تأکید دارند که مقابله با اسلامستیزی نباید تنها بر عهده مسلمانان باشد. کاتوالا در این باره گفت: «من میخواهم همان زبانی را ببینم که کییر استارمر برای یهودستیزی به کار میبرد؛ این یک چالش برای کل جامعه است. این وظیفه مسلمانان نیست که با اسلامستیزی مقابله کنند، بلکه وظیفه همه ماست.»
با وجود تمام شعارهای توخالی دولتهای غربی، گزارشها حاکی از آن است که روند اسلامهراسی در بریتانیا صعودی است. بسیاری از نهادهای مدنی اکنون با ناامیدی از عملکرد دولت، خود دست به کار شدهاند و به قربانیان توصیه میکنند حوادث ناشی از نفرت را از طریق سامانههای مستقل نظیر «مسلمسِیفنت» (Muslim Safety Net) گزارش کنند.
این وضعیت نشاندهنده شکاف عمیق میان ادعاهای حقوق بشری دولتمردان بریتانیایی و واقعیت تلخی است که مسلمانان در خیابانهای لندن، ادینبرو و دیگر شهرهای این کشور با آن دستوپنج نرم میکنند. در غیاب اراده سیاسی برای مقابله با رادیکالیزم و اسلامهراسی، قربانیان همچنان در میان شعارهای سیاستمدارانِ بیعمل، تنها میمانند.
.............
پایان پیام