نبود تعهدات متوازن؛ خطرناک‌ترین خلأ توافق لبنان و اسرائیل/ آمریکا ضامنی غیرقابل اعتماد است

عصر قم - منیر شحاده، نویسنده و هماهنگ‌کننده پیشین دولت لبنان نزد یونیفل و مدیرکل پیشین دادگاه دائمی نظامی لبنان، در تحلیلی از توافق چارچوبی میان دولت لبنان، آمریکا و رژیم صهیونیستی هشدار داد که این توافق به‌جای حل مسأله اشغال، به بازآرایی ساختار داخلی لبنان می‌پردازد و خطرناک‌ترین ویژگی آن، نبود تعهدات متوازن و سکوت درباره تعهدات اسرائیل است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ منیر شحاده، نویسنده و هماهنگ‌کننده پیشین دولت لبنان نزد نیروهای موقت سازمان ملل در جنوب این کشور (یونیفل) و مدیرکل پیشین اداره و رئیس سابق دادگاه دائمی نظامی لبنان، در یادداشتی در شبکه المیادین به بررسی ابعاد توافق چارچوبی میان واشنگتن، بیروت و رژیم صهیونیستی پرداخت.
وی در ابتدای این تحلیل نوشت که خطر توافق‌های سیاسی را نباید بر اساس آنچه در بیانیه‌ها اعلام می‌شود سنجید، بلکه باید به آنچه میان سطور پنهان مانده توجه کرد. به اعتقاد او، بیانیه آمریکایی درباره توافق چارچوبی در ظاهر توافقی برای آتش‌بس و ترتیبات امنیتی است، اما در باطن، مسیری سیاسی و امنیتی را پایه‌گذاری می‌کند که پیش از بازترسیم مرزها با رژیم صهیونیستی، موازنه‌های داخلی لبنان را بازتعریف خواهد کرد.
شحاده با اشاره به مخالفت مقاومت با مذاکره مستقیم با رژیم صهیونیستی، نوشت که با وجود این مخالفت، دولت لبنان بر ادامه این مسیر اصرار ورزید و روز گذشته توافقی را امضا کرد که خطرناک‌ترین ویژگی آن این است که از الزام رژیم صهیونیستی به اجرای تعهدات قانونی خود آغاز نمی‌شود؛ تعهداتی مانند عقب‌نشینی کامل از اراضی اشغالی لبنان و توقف حملات روزانه.
وی افزود این توافق به‌جای تمرکز بر مسأله اشغال، از بازآرایی ساختار داخلی لبنان آغاز می‌شود؛ به این معنا که مرکز ثقل از حل مسأله اشغال به سمت رسیدگی به ساختار امنیتی و سیاسی خود لبنان منتقل شده است.
در ادامه این تحلیل آمده است که بند مربوط به ایجاد «مناطق آزمایشی» تنها یک موضوع اداری نیست، بلکه مفهومی است که می‌تواند اجرای توافق را به بخش‌های جغرافیایی تقسیم کند؛ به‌گونه‌ای که هر منطقه به محلی برای آزمودن واکنش‌های سیاسی و اجتماعی تبدیل شود. شحاده معتقد است که در گذر زمان، این مناطق می‌توانند به واقعیتی دائمی تبدیل شوند و بخش‌هایی از لبنان بر اساس ترتیباتی متفاوت از سایر مناطق اداره شوند.
وی همچنین به موضوع انحصار سلاح پرداخت و نوشت که این مسأله در قالب راهبرد دفاع ملی تدوین‌شده توسط لبنانی‌ها مطرح نشده است، بلکه در دستور کار مذاکراتی قرار گرفته که آمریکا آن را مدیریت می‌کند و رژیم صهیونیستی آن را پیش‌شرط هر پیشرفت سیاسی می‌داند. این امر در عمل به این معناست که پرونده داخلی لبنان به بخشی از مذاکرات با رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.
در بخش دیگری از این یادداشت آمده است که توافق، ادامه مذاکرات مستقیم برای رسیدن به توافقی جامع را نیز دربر می‌گیرد؛ عبارتی که به گفته نویسنده، حساس‌ترین بخش توافق است، زیرا هیچ سقف مشخصی برای موضوعات و محدوده این مذاکرات تعیین نکرده و می‌تواند مسیر را از آتش‌بس به پرونده‌های مرزی، سپس مسائل امنیتی، روابط سیاسی و حتی شکل‌هایی از عادی‌سازی غیرعلنی روابط سوق دهد.
شحاده همچنین یکی از خطرناک‌ترین خلأهای توافق را نبود تعهدات متوازن دانست و نوشت در حالی که از لبنان خواسته شده اقدامات اجرایی مشخصی انجام دهد، متن توافق هیچ جدول زمانی الزام‌آوری برای عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی، توقف نقض‌های هوایی، ترورها یا جلوگیری از بازگشت عملیات نظامی ارائه نمی‌دهد.
این مقام پیشین لبنانی در ادامه نقش آمریکا به‌عنوان تنها ضامن توافق را نیز مورد انتقاد قرار داد و نوشت که میانجی در این پرونده، طرفی بی‌طرف نیست، بلکه مهم‌ترین متحد راهبردی رژیم صهیونیستی است و تجربه‌های گذشته نشان داده‌اند که توان یا اراده واشنگتن برای وادار کردن این رژیم به اجرای تعهدات، در صورت تعارض با اولویت‌های امنیتی آن محدود است.
در بخش دیگری از این یادداشت آمده است که بزرگ‌ترین خطر در سطح داخلی، تبدیل شدن پرونده سلاح به محور اختلاف دائمی میان لبنانی‌هاست؛ به‌گونه‌ای که اجرای توافق به برخورد سیاسی و اجتماعی داخلی گره بخورد.
او تأکید کرد که خطرناک‌ترین بخش توافق نه آن چیزی است که بیان می‌کند، بلکه آن چیزی است که درباره آن سکوت کرده است؛ زیرا به‌طور دقیق خواسته‌های لبنان را مشخص می‌کند، اما تعهدات رژیم صهیونیستی را مبهم باقی می‌گذارد، پرونده‌های حاکمیتی لبنان را به موضوع مذاکره تبدیل می‌کند و آینده امنیت داخلی را به روندی پیوند می‌زند که تحت حمایت واشنگتن و تحت تأثیر رژیم صهیونیستی قرار دارد.
این مقام پیشین لبنانی در پایان با اشاره به اظهارات بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی پس از امضای توافق چارچوبی، که گفته بود ایران که خواهان خروج اجباری ما از لبنان بود اکنون از صحنه لبنان خارج شده است، نوشت که از همین زاویه می‌توان هدف اصلی امضای این توافق چارچوبی را درک کرد.
..............
پایان پیام/