عصر قم - آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای نمیخواست حتی به اندازهی ذرهای برای رهبری در نظر گرفته شود و به دنبال گرفتن جایگاهها نبود. او زمانی رهبری جمهوری اسلامی را پذیرفت که مجلس خبرگان او را بر این وظیفهی خطیر مکلف کردند.
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در میان روایتهای مرتبط با سبک زندگی و رفتار اجتماعی شخصیتهای علمی و حوزوی، یکی از نکات قابل توجه، نوع مواجهه آنان با مناسبات رسمی و جایگاههای عمومی است؛ بهویژه زمانی که پای ارتباط با نهادهای عالی کشور و چهرههای برجسته علمی در میان باشد. در همین زمینه، روایتی درباره آیتالله سید مجتبی خامنهای نقل شده که بر پرهیز او از قرار گرفتن در موقعیتهای شائبهبرانگیز تأکید دارد.
این روایت در کتاب «در مسیر پدر» ذیل خاطرات مرتبط با رفتارهای مدیریتی و اجتماعی وی آمده و به نحوه تنظیم برنامههای دیدارهای علمی و حوزوی در کنار برنامههای رسمی اشاره میکند؛ رفتاری که در نگاه راویان، نوعی دقت در جلوگیری از برداشتهای نادرست درباره جایگاهها تلقی شده است.
«فرار از میهمان خاص»
آن روز اصلاً از خانه بیرون نیامد. از قبلتر گفته بود خودشان را به زحمت نیندازند و فقط به خاطر او به تهران نیایند؛ اگر روزی کاری در تهران داشتند آن وقت جلسه با او را هم در برنامهی آن روزشان بگنجانند.
بنابراین معمولاً برنامه اینطور شده بود که هر وقت اساتید حوزه در بیت رهبری دیدار یا مراسمی داشتند، اگر با او هم کاری داشتند زودتر میآمدند و جلسه با او را برگزار میکردند و بعد میرفتند دنبال اموراتشان در دفتر پدرش.
اما روزهایی که نمایندگان مجلس خبرگان رهبری با پدرش دیدار داشتند، برنامه به کلی فرق میکرد. او برای آن روز هیچ جلسهای برای خودش با اساتید حوزه (که بعضیهایشان عضو مجلس خبرگان بودند) در آنجا تنظیم نمیکرد. او اصلاً آن روز از خانه بیرون نمیآمد تا مبادا با خبرگان مواجه شود!
آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای نمیخواست حتی به اندازهی ذرهای برای رهبری در نظر گرفته شود و به دنبال گرفتن جایگاهها نبود. او زمانی رهبری جمهوری اسلامی را پذیرفت که مجلس خبرگان او را بر این وظیفهی خطیر مکلف کردند.
برگرفته از: روایت حجتالاسلام والمسلمین مجید تلخابی، عضو مجلس خبرگان رهبری
منبع: برنامه تلویزیونی «دفاع مقدس سوم» ـ دفاع مقدس سوم ـ شبکه سه سیما
تابناک ـ خبر مربوط به این روایت
در این روایت، محور اصلی نه صرفاً یک رفتار فردی، بلکه نوعی مدیریت دقیق بر برداشتهای اجتماعی و جلوگیری از شکلگیری تصورهای نادرست درباره جایگاههای رسمی است. از نگاه راوی، آیتالله سید مجتبی خامنهای با تنظیم هوشمندانه زمانبندی دیدارها، تلاش داشته میان فعالیتهای علمی و حضور در مناسبات رسمی تفکیک ایجاد کند.
در ادبیات اینگونه خاطرات، «غیبت آگاهانه» در برخی مناسبتها نه به معنای کنارهگیری از مسئولیت، بلکه بهعنوان نوعی احتیاط در حفظ مرزهای جایگاهها و جلوگیری از تداخل نقشها تحلیل میشود؛ موضوعی که در روایت حاضر نیز بر آن تأکید شده است.
این بخش از کتاب، در امتداد مجموعه خاطراتی است که نویسندگان تلاش کردهاند از خلال آن، سبک رفتاری و مدیریتی آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای را در مواجهه با مسئولیتهای علمی، حوزوی و اجتماعی ترسیم کنند؛ سبکی که در روایتها، با دقت، پرهیز از دیدهشدن و حساسیت نسبت به برداشتهای عمومی شناخته میشود.