عصر قم - بر اساس آیات نورانی قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهمالسلام، هیچ زمان و ماهی ذاتاً «نحس» یا «شوم» آفریده نشده است. نسبت دادن نحسی به زمان، بازماندهای از باورهای جاهلی می باشد که اسلام آن را بهصراحت رد کرده است.
به گزارش سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، بر اساس آیات نورانی قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهمالسلام، هیچ زمان و ماهی ذاتاً «نحس» یا «شوم» آفریده نشده است. نسبت دادن نحسی به زمان، بازماندهای از باورهای جاهلی است که اسلام آن را بهصراحت رد کرده.
قرآن کریم – سوره توبه، آیه ۳۶:
«إِنَّ عِدَّهَ الشُّهُورِ عِندَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی کِتَابِ اللَّهِ ...»
«شمار ماهها نزد خدا دوازده ماه است ... که از میان آنها چهار ماه حرام هستند.»
چهار ماه حرام عبارتاند از: ذیالقعده، ذیالحجه، محرم و رجب. همانطور که میبینید، ماه صفر جزو این چهار ماه نیست و هیچ ویژگی خاصی در قرآن برایش ذکر نشده.
برخی این ماه را بهخاطر وقوع حوادث تلخ تاریخی، نحس میپندارند؛ حال آنکه این اتفاقات حاصل ظلم و ستم انسانها بوده، نه نحسی زمان.
اگر نحسی ذاتی برای زمانی وجود داشت، قرآن کریم باید آن را اعلام میکرد. تنها موردی که واژه «نَحس» در قرآن آمده، توصیف روزی خاص از عذاب الهی بر قوم عاد است، نه حکم به نحسیِ همیشگیِ آن روز یا ماه:
«إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ رِیحًا صَرْصَرًا فِی یَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ»
[سوره قمر، آیه ۱۹]
«ما بر آنان در روزی شوم که شومیاش استمرار داشت، تندبادی سرد و سخت فرستادیم.»
در این آیه شریفه، «نحس» وصفِ همان روزِ نزول عذاب است، نه حکمی ذاتی و ابدی برای تکرار آن روز در سالهای بعد. بهعبارت دیگر، نحسی در اینجا معلولِ عذاب الهی بر قومی خاص بوده، نه علتی نهفته در گردش تقویم. هیچ دلیل عقلی یا نقلی برای تعمیم این وصف به سالهای آینده وجود ندارد.
در روایات نیز آمده که فال بد زدن و شوم دانستن زمان، نوعی «طیره» است که از آن نهی شده؛ چراکه در آن، تأثیری مستقل از خواست خدا به یک زمان یا پدیده نسبت داده میشود و این با توحید افعالی سازگار نیست.
حتی رخدادهای تلخ تاریخی در ماه صفر — مانند اسارت اهلبیت علیهمالسلام یا شهادت برخی ائمه — دلیل نحسی ماه نیست؛ بلکه نتیجه ظلم انسانها به اولیای الهی است. جالب است بدانید در سیره پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) نیز هیچگاه ماه صفر مانعی برای انجام امور مهم، ازدواج یا آغاز کارها نبوده؛ این نشان میدهد چنین باوری در متن اصیل اسلام جایگاهی نداشته.
نتیجه:
نحسیِ زمان، نه پایه قرآنی دارد، نه روایی.
نحسی، در اثر عمل، گناه و ظلم انسان پدید میآید، نه در تقویم آسمانی.
بر این اساس، مؤمن نباید از ازدواج، سفر، یا آغاز کار تازه در ماه صفر واهمه داشته باشد؛ توکل بر خدا و دوری از خرافات، بخشی از ایمان درست است.
نویسنده: روحانی جانباز علیرضا حسینپور