عصر قم - ورزش 3 /بیش از یک دهه بیحاشیه و آرام در لیگ برتر ماند، زیر نظر بزرگان فوتبال ایران کار کرد و با شماره ۹۸ یادگار پسرش از زمین بازی خداحافظی کرد، اما هیچکس فکرش را نمیکرد پایان زندگی میلاد فراهانی اینقدر زود و در ۳۸ سالگی باشد.
بعضی از فوتبالیستها نه با جنجال و تیترهای پرسرصدا، بلکه با آرامش و حضور همیشگی در زمین مسابقه در ذهن هواداران میمانند و میلاد فراهانی یکی از همان چهرهها بود. دروازهبانی که سالهای زیادی از جوانی خود را در سطح اول فوتبال ایران گذران و بیشتر از ۲۲۰ بار در لیگ برتر به میدان رفت و بیش از ۶۰ کلینشیت را به نام خود ثبت کرد تا نامش بهعنوان یکی از گلرهای باسابقه و قابل اتکای فوتبال ایران ماندگار شود.
مسیری که او در فوتبال طی کرد، از رده پایه تا بزرگسالان پیکان و تجربه شیرین صعود از لیگ یک آغاز شد و با درخشش در پیراهن داماش گیلان، نفت تهران و شهرخودرو به اوج رسید و در تیمهایی مثل گلگهر سیرجان، صبای قم، نفت مسجدسلیمان و هوادار تهران ادامه پیدا کرد و با ثبات قابل توجه و البته کم سروصدا در لیگ برتر همراه بود.
او برای هواداران این تیمها، به ویژه در رشت، قم و مشهد، همیشه تصویری از یک دروازهبان متین و مطمئن بود که بدون هیاهو کار خودش را در زمین انجام میداد و در تمام این سالها که در رختکن تیمهای لیگ برتری حضور داشت، شانس این را پیدا کرد که کنار چهرههای شاخص فوتبال ایران کار کند. از شاگردی علی دایی در صبای قم و نفت تهران گرفته تا تمرین و بازی زیر نظر مربیانی چون سید مهدی رحمتی، صمد مرفاوی، ساکت الهامی، رضا مهاجری، حمید درخشان و … و همچنین کار کردن زیر نظر مربیان دروازهبانی مطرحی همچون اشکان نامداری، بهزاد غلامپور، کریم بوستانی و … .
او در این تیمها با گلرهای بزرگی مثل سید مهدی رحمتی، محمد محمدی و حامد لک همبازی و رقیب بود و در مقطعی هم همراه با شهرخودرو مشهد و با هدایت رحمتی، حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ را در کارنامه خود ثبت کرد تا ویترین افتخاراتش با حضور در سطح اول فوتبال آسیا نیز کاملتر شود.
اما شاید احساسیترین فصل زندگی فوتبالی میلاد فراهانی، فصل ۰۴-۱۴۰۳ و دوران آخر او بود که حدود یک سال و نیم پیش در مس سونگون تبریز رقم خورد و او در این تیم با پیراهن ۹۸ به میدان رفت و این شماره را به یاد سال تولد پسرش انتخاب کرده بود تا در روزهای پایانی دوران حرفهای خود هم نام فرزندش را روی پیراهن خود حمل کند و با همین یادگاری شیرین از زمین بازی و بدون تشریفات خاصی از فوتبال برود و به نوعی خداحافظی کند.
حالا همان جاده کرج به رشت که بارها مسیر رفتوآمدش در روزهای خوب و بهترین دورانش بازی در داماش بود، در صبح اول آذر ۱۴۰۵ به نقطه پایان زندگی او تبدیل شد و میلاد فراهانی در حالی در ۳۸ سالگی چشم از جهان فروبست که دو یادگار کوچک، یک پسر هفت ساله و یک دختر چهار سال و هشت ماهه، از او به جا ماندهاند و نامش برای همیشه در ذهن اهالی فوتبال زنده خواهد ماند.