افغانستان در آستانه تبدیل شدن به قطب مواد مخدر صنعتی

عصر قم - در حالی که گزارش‌های اقتصادی از سقوط معیشت و افزایش فقر مطلق در افغانستان حکایت دارد، هشدارهای جدید سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) پرده از تغییر الگوی جرایم سازمان‌یافته در این کشور برداشته است؛ جایی که ممنوعیت کشت خشخاش، راه را برای ظهور کارگاه‌های زیرزمینی تولید مت‌آمفتامین (شیشه) هموار کرده و پیوند خطرناکی میان بحران انسانی، شبکه‌های تروریستی و قاچاق فراملی ایجاد نموده است.

به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت (ع) ـ ابنا ـ گزارش اخیر الکساندر بورتنیکوف، رئیس استخبارات روسیه، لایه دیگری از بحران پیچیده افغانستان را آشکار کرد: شکل‌گیری یک «کمربند تولید و قاچاق» که از جنوب شرق آسیا آغاز شده و با عبور از ایران و افغانستان، ثبات کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS) را هدف قرار داده است.
انهدام ۱۷۰ کارگاه تولید مواد مخدر صنعتی و کشف ۹ تُن مواد در سال گذشته، نشان‌دهنده آن است که افغانستان تحت حاکمیت طالبان، به سرعت در حال تغییر وضعیت از یک تولیدکننده سنتی تریاک به مرکز جهانی تولید مواد مخدر مصنوعی است؛ ماده‌ای که به دلیل فرآیند تولید ارزان و پنهان، کنترل مرزی را برای همسایگانی چون تاجیکستان و ازبکستان به کابوسی امنیتی تبدیل کرده است.
این دگردیسی خطرناک در حوزه قاچاق، پیوند ناگسستنی با گزارش اخیر بانک جهانی درباره «سقوط معیشت مردم» دارد.
در شرایطی که تورم به ۷.۶ درصد رسیده و یک‌سوم جمعیت افغانستان با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اقتصاد زیرزمینی مواد مخدر صنعتی به تنها مفرّ مالی برای شبکه‌های جرمی و حتی خانواده‌های مستأصل تبدیل شده است.
در واقع، ممنوعیت کشت خشخاش توسط طالبان بدون ایجاد جایگزین اقتصادی، نه تنها فقر را تشدید کرده، بلکه نیروی کار ارزان و گرسنه را در اختیار کارگاه‌های «مت‌آمفتامین» قرار داده است؛ تجارتی که سود حاصل از آن، سوخت لازم برای فعالیت‌های تروریستی داعش خراسان را نیز تأمین می‌کند.
تنش میان مسکو و کابل اکنون وارد مرحله جدیدی شده است؛ از یک سو طالبان مدعی تأمین امنیت کامل و پاکسازی مرزها هستند و از سوی دیگر، شلیک به غیرنظامیان در «سرای شهزاده» کابل و کشف محموله‌های عظیم مواد مخدر در مرزهای شمالی، از ناتوانی یا بی‌میلی کابل در مهار هسته‌های جرمی حکایت دارد. روسیه معتقد است که ثبات در آسیای مرکزی بدون مدیریت این «بحران دوگانه» (تروریسم و مواد مخدر صنعتی) غیرممکن است.
این پارادوکس که در آن رشد اقتصادی ادعایی طالبان با گسترش کارگاه‌های مواد مخدر و فقر عمومی همزمان شده، نشان‌دهنده آن است که کابل نه تنها در تأمین نان مردم شکست خورده، بلکه به کانون جدیدی برای صادرات بی‌ثباتی در قالب مواد مخدر شیمیایی تبدیل شده است؛ موضوعی که می‌تواند مسیر تعاملات اقتصادی ۵۰۰ میلیون دلاری مسکو با طالبان را تحت‌الشعاع قرار دهد.
.............
پایان پیام/