عصر قم - قم - استاد حوزه علمیه قم ماه ذیالحجه را مصداق بارز ایامالله و زمان بندگی دانست و بر اهمیت ذکر و استغاثه در این ایام به ویژه در شب و روز عرفه تاکید کرد.
به گزارش خبرنگار مهر ، حجتالاسلام محمد میرزا محمدی شامگاه دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ در اجتماع هیئت های مذهبی قم در حرم حضرت معصومه سلام الله علیها با اشاره به اینکه تمامی زمانها و مکانها منتسب به پروردگار عالم است اظهار کرد: برخی از زمانها به تعبیر قرآن کریم زمان طلایی و ایامالله هستند که دستورات ویژهای برای مومنان در این ایام و شبها صادر شده است.
وی افزود: ماه مبارک ذیالحجه از ابتدا تا انتها به شهادت قرآن مصداق ایامالله و ماه بندگی پروردگار و مناسک نورانی است و در آیات مختلف به این ایام اشاره شده تا مومنان در این زمانها مشغول ذکر و توسل و استغاثه باشند و حضور قلبی در مناجات با خدا داشته باشند.
سخنران حرم بانوی کرامت این ماه را ماه ولایت و امامت و رسالت امیرالمومنین علی علیه السلام توصیف کرد و گفت: فضا و مقاطع مختلف این ماه با نزول آیه ولایت و مباهله و اکمال و تطهیر گره خورده است و دهها فضیلت دیگر که مخصوص امیرالمومنین است در این ماه قرار دارد.
وی بیان اینکه گویا عمر سالیانه ما بین دو ثارالله مقدر میشود عنوان کرد: سال قمری با محرم ثارالله شروع میشود و پایان سال نیز با ماه امیرالمومنین علیهالسلام تمام میشود که در میان ائمه این دو امام به عنوان ثارالله شناخته میشوند.
میرزا محمدی به دستور خداوند به حضرت موسی علیه السلام در سوره ابراهیم اشاره کرد و گفت: بر اساس این آیات وظیفه خارج کردن مردم از ظلمات جهل و شرک به سوی نور توحید و ولایت و یادآوری ایامالله بر عهده است، لذا این جلسات و محرمها و فاطمیهها و هیئات هفتگی که از آنها به جلسه توسل تعبیر میکنیم، همگی مصداق ایامالله است که موظف به تکرار آنها هستیم.
وی روز عرفه را یکی از طلاییترین زمانها در این دهه دانست و افزود: ما در این روز متنعم به دعای عرفه امام حسین علیه السلام هستیم که حضرت قبل از سال شصت هجری در سرزمین عرفات با حالت تضرع خواندند و تجلی آن حال نورانی امروز در جلسات دعای عرفه بین مومنان دیده میشود.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به اهمیت شب عرفه برای دعا و استغفار خاطرنشان کرد: دعایی که مرحوم محدث قمی برای امشب بیان میکند مضامین بلندی دارد که در آن خداوند را به اسامی مقدسی قسم میدهیم که واسطه فیض هستند همانگونه که حضرت آدم علیه السلام با قسم دادن خداوند به نام مبارک خمسه طیبه و گریه بر ماجرای شهادت امام حسین علیه السلام توبهاش قبول شد.