عصر قم - خراسان - عضو هیئت علمی دانشگاه رضوی با تأکید بر اینکه هوش مصنوعی می‌تواند در پژوهش وآموزش روان‌درمانی نقش مؤثری ایفا کند، گفت: این فناوری هرگز جایگاه درمانگر را پر نمی‌کند، زیرا بخش مهمی از فرآیند درمان به ارتباط ناخودآگاه درمانگر و مراجع وابسته است.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد مروارید، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی و روان درمانگر تحلیلی، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری رسا در خراسان با اشاره به افزایش استفاده از هوش مصنوعی در حوزه سلامت روان بیان داشت: این روزها بسیاری می‌پرسند که آیا می‌توان هوش مصنوعی را به عنوان درمانگر انتخاب کرد؛ زیرا استفاده از آن هزینه و زمان کمتری می‌طلبد و در هر ساعت از شبانه‌روز در دسترس است.
وی با بیان اینکه هوش مصنوعی ظرفیت‌های قابل توجهی برای کمک به متخصصان و علاقه‌مندان حوزه روان‌درمانی دارد، گفت: این فناوری در ترجمه متون تخصصی، گردآوری منابع، دسته‌بندی اطلاعات، تحلیل داده‌ها و دسترسی سریع به دانش موجود می‌تواند بسیار مفید و کارآمد باشد و روند مطالعات و پژوهش‌های تخصصی را تسهیل کند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی با تأکید بر اینکه نباید قابلیت‌های هوش مصنوعی را با جایگاه درمانگر یکسان دانست، گفت: روان‌درمانی ـ به ویژه در رویکرد تحلیلی ـ صرفاً انتقال اطلاعات یا ارائه راهکار نیست، بلکه فرآیندی عمیق و انسانی است که در آن ارتباط میان درمانگر و مراجع نقش اساسی دارد.
وی افزود: دست‌کم بخش مهمی از درمان در رویکردهای تحلیلی، به درگیر شدن ناخودآگاه درمانگر با ناخودآگاه مراجع وابسته است؛ موضوعی که اساس شکل‌گیری رابطه درمانی و پیشبرد فرآیند درمان را رقم می‌زند.
دکتر مروارید گفت: هوش مصنوعی هر اندازه هم پیشرفته باشد، فاقد ناخودآگاه است و به همین دلیل نمی‌تواند این بخش بنیادین از فرآیند روان‌درمانی را بازآفرینی کند؛ از این رو باید آن را ابزاری برای کمک به درمانگر دانست، نه جایگزینی برای او.
نویسنده: جواد رستمی