عصر قم - معاون اجرایی دولت شهید رئیسی تصریح کرد: در نگاه شهید رئیسی، مسئله مقاومت در اولویت قرار داشت و این اولویت نهفقط در سخن، بلکه در تصمیم و اقدام نیز دیده میشد.
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا ، محسن منصوری، معاون اجرایی دولت شهید رئیسی در مراسم یادبود این شهید بزرگوار که سه شنبه در سالن اجتماعات مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) برگزار شد، ابراز داشت: اگر از من بپرسند مهمترین دستاورد حکمرانی و مدیریت شهید رئیسی چه بود، با صراحت عرض میکنم که ایشان بساط حاکمیت دوگانه را در کشور برچید. پیش از ایشان و حتی گاهی پس از ایشان، در اداره کشور نوعی چندصدایی و چندنوایی دیده میشد؛ اما شهید رئیسی با روحیهای مبتنی بر تبعیت، انضباط و ولایتمداری، کشور را به سمت یک آهنگ واحد سوق داد؛ و آن آهنگ، آهنگ مقام معظم رهبری شهید بود. ایشان خود را سرباز حضرت آقا میدانستند و همین نگاه، بسیاری از گرهها را یکی پس از دیگری باز میکرد. در بزنگاههایی که تصمیمگیری بسیار دشوار و چندلایه بود، چه در سطح دولت و چه در مراجع مختلف تصمیمگیری، وقتی نظر رهبر شهید معطوف به موضوعی میشد، شهید رئیسی بدون تعلل و با طیب خاطر مسیر را بر همان اساس پیش میبرد. این ویژگی، یعنی جمع میان تدبیر اجرایی و اطاعت صادقانه، از مهمترین سرمایههای مدیریتی ایشان بود.
وی افزود: خاطرهای در این زمینه عرض کنم. در مورد یکی از وزرا، از نظر عملکردی چنین به نظر میرسید که شاید زمان جابهجایی او فرا رسیده باشد. بسیاری از نزدیکان شهید رئیسی نیز با توجه به شرایط، پیشنهاد میدادند که فرد دیگری جایگزین شود. خود ایشان نیز در ارزیابی اولیه به همین نتیجه نزدیک شده بودند. اما در یکی از جلسات هفتگی که خدمت مقام معظم رهبری میرسیدند، ظاهراً توصیهای از سوی ایشان مطرح شد مبنی بر اینکه بهتر است آن وزیر تا پایان دولت به کار خود ادامه دهد و فعلاً تغییر نکند. شهید رئیسی پس از بازگشت، با صراحت اعلام کردند که چنین توصیهای شده و باید همان نظر اجرا شود. وقتی برخی دوستان بر ایشان فشار میآوردند و بر ضرورت جابهجایی تأکید میکردند، ایشان میفرمودند: من نمیخواهم مثل آن رئیسجمهوری باشم که در برابر تصمیم حضرت آقا ایستاد. من نباید به آن نقطه برسم. از همین رو، موضوع تثبیت شد و آن وزیر تا پایان دولت در مسئولیت خود باقی ماند. این در واقع نشان میداد که شهید رئیسی نهتنها در حرف، بلکه در عمل نیز سرباز ولایت بود و خود را مقید به تبعیت از رهبری میدانست.
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی خاطرنشان کرد: در موضوعات دیگری نیز همین سیره دیده میشد؛ از جمله در ماجرای معاون سیاسی وزارت کشور، که پیامی از سوی حضرت آقا منتقل شده بود مبنی بر اینکه هرچند حق با دولت است، اما برای مصلحتی بزرگتر و برای پرهیز از اختلاف میان دولت و مجلس، بهتر است دولت از حق خود صرفنظر کند. شهید رئیسی نیز با طیب خاطر این مصلحتسنجی را میپذیرفتند. اینها نشانههای روشنی از مدیریت بر مدار عقلانیت دینی، مصلحتفهمی و التزام عملی به ولایت بود. شهید رئیسی کارآمدی حکومت دینی را بهخوبی متبلور کرد. در دورهای که ایشان مسئولیت اداره کشور را بر عهده داشتند، به گواهی مراجع مختلف داخلی و بینالمللی، از جمله بانک مرکزی و مرکز آمار، و نیز بر اساس فرمایشات مقام معظم رهبری شهید در آخرین دیداری که خدمتشان داشتیم، وضعیت کشور در بیش از پنجاه شاخص مهم اقتصادی نسبت به قبل بهتر شده بود. این یعنی ایشان توانستند در بسیاری از عرصهها، وضع موجود را بهبود ببخشند و امید را در جامعه زنده کنند.
وی ادامه داد: اگر بخواهیم عملکرد دولت شهید رئیسی را منصفانه بررسی کنیم، باید ابتدا بدانیم ایشان کشور را در چه شرایطی تحویل گرفتند و سپس ببینیم در مدت کوتاه مسئولیت به چه نقطهای رساندند. وقت کوتاه است، اما اشاره به چند نکته، برای درک عظمت این خدمت، ضروری است. شهید رئیسی کشوری را تحویل گرفتند که با حدود پانصد هزار میلیارد تومان کسری بودجه روبهرو بود؛ دولت شهید رئیسی ماهانه حدود بیست همت اوراق مشارکت را پرداخت میکرد؛ روزانه بیش از هفتصد نفر بر اثر کرونا جان خود را از دست میدادند؛ و تمام هشت میلیارد دلار ارز ترجیحی که باید در طول سال هزینه میشد، در پنجماهه نخست پیش از استقرار دولت مصرف شده بود. در نخستین نشست دولت، حتی معاون اول وقت، آقای جهانگیری، خطاب به آقای رئیسی گفته بود که شرایطی که شما تحویل گرفتهاید، از زمان جنگ سختتر است.
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی یادآور شد: با این همه، شهید رئیسی با همان روحیه جهادی، توکل به خدا، اخلاص، و تبعیت از ولایت، پای کار ایستادند و نشان دادند که اگر مدیر، مؤمن، مردمی، شجاع و تابع رهبری باشد، حتی در سختترین شرایط نیز میتوان کشور را از بحران عبور داد و مسیر پیشرفت را گشود. در ادامه باید عرض کنم که شهید رئیسی خودشان نیز بعدها بهخوبی ابعاد واقعی بحران را شناسایی و تبیین میکردند و صریح میفرمودند که ما با تورم سنگین، گسست اجتماعی و کاهش شدید سرمایه اجتماعی روبهرو هستیم. ایشان در همان جلسه اول دولت، شرایط کشور را دقیق و صادقانه ترسیم کردند. در همان جلسه، سرپرست وقت بانک مرکزی خطاب به ایشان گفته بود: «آقای رئیسی، خودتان را برای تورم سهرقمی آماده کنید.» همچنین رئیس وقت سازمان برنامه اعلام کرده بود که در آن ماه، دولت حتی توان پرداخت حقوق کارکنان و کارمندان را ندارد. در همان زمان، تورم تولید که یک شاخص پیشنگر و بسیار مهم اقتصادی است، به ۱۰۳ درصد رسیده بود.
وی ادامه داد: اما خروجی اصلی همه این شاخصها در یک عدد کلیدی خود را نشان میداد و آن، رشد اقتصادی بود؛ رشدی که در سالهای قبل یا نزدیک به صفر بود، یا منفی، یا در بهترین حالت، در همان محدوده صفر نوسان میکرد. شهید رئیسی با همت، ایمان، اعتماد به خدا و تکیه بر ظرفیتهای مردم، توانستند این شاخص را در کمتر از سه سال به بیش از پنجونیم درصد و در مقطعی به نزدیک شش درصد برسانند. در شرایطی که در برنامه پنجساله، دستیابی به رشد هشتدرصدی بهعنوان یک تکلیف ابلاغ شده بود، بسیاری از کارشناسان اقتصادی میگفتند برای تحقق چنین رشدی، چند صد میلیارد دلار نقدینگی نیاز است؛ پولی که بهطور طبیعی در اختیار کشور نبود. اما شهید رئیسی با نگاه عمیق به درونزایی اقتصاد، معتقد بودند این منابع در دست مردم وجود دارد و اگر دولت بتواند نقش تسهیلگر، حمایتگر، هدایتگر و ناظر را بهدرستی ایفا کند، این ظرفیتها به سمت تولید و رشد سرازیر خواهد شد.
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی افزود: یکی از جلوههای این نگاه، فعالسازی بیش از هشت هزار واحد تولیدی بود؛ واحدهایی که نزدیک به ۳۳۰ همت منابع در آنها خوابیده بود و با یک تسهیلات محدود، گاه چند صد میلیون تومانی و گاه چند ده میلیاردی، دوباره به چرخه تولید بازگشتند. همین باور به ظرفیتهای مردمی و تولیدی، نرخ بیکاری را نیز به پایینترین سطح خود در سالهای اخیر رساند و آن را در محدوده هفت درصد قرار داد. این یعنی یک کار مومنانه، جهادی و برخاسته از فهم درست از اقتصاد مقاومتی و اعتماد به مردم. از نظر عملکردی، شاید بتوان گفت یکی از بزرگترین دستاوردهای شهید رئیسی، اثبات کارآمدی حکومت دینی بود. ما شهید رئیسی را با صراحت در انقلابیگری شناختیم؛ چه در مواضع داخلی و چه در مواضع بینالمللی. بسیاری از رخدادهای سیاسی و بینالمللی، اگرچه ممکن است در تاریخ بهدرستی روایت نشده باشند، اما در رفتار و سخن شهید رئیسی کاملاً قابل مشاهده بود. در موضوع فلسطین و غزه، ایشان هرگز دچار لکنت زبان نشدند و با اقتدار، صدای جبهه مقاومت را بیان کردند. در نگاه ایشان، مسئله مقاومت در اولویت قرار داشت و این اولویت نهفقط در سخن، بلکه در تصمیم و اقدام نیز دیده میشد.
وی در ادامه اظهار داشت: دولت شهید رئیسی، دولتی مسئولیتپذیر بود؛ یعنی مسئولیتها را میپذیرفت و از تصمیمهای سخت نمیگریخت. خاطرم هست که شهید سلامی در جریان عملیات وعده صادق، نگرانیای داشتند و این نگرانی، نگرانی مومنانهای بود. تصمیم گرفته شده بود که پاسخ داده شود و پس از رخداد سوریه و شهادت شهید زاهدی، جمعبندی مسئولان کشور بر این بود که پاسخ جدی باید داده شود. در عین حال، این دغدغه نیز وجود داشت که اگر پاسخ داده شود، ممکن است بازار ارز و طلا دچار تلاطم شود. شهید رئیسی در همان جلسه فرمودند: مسئولیت بازار با ماست، شما کار نظامی خود را انجام دهید. این جمله، نشاندهنده عمق حمایت ایشان از نیروهای میدان و اعتمادشان به جبهه مقاومت بود. در یکی از جلسات نیز، یکی از فرماندهان عزیز، بدون هماهنگی قبلی خدمت شهید رئیسی رسیده بودند. موضوع مهمی پیش آمده بود و به شهید رئیسی اطلاع دادند که ایشان آمدهاند، اما وقت قبلی ندارند؛ پیشنهاد شد که به ایشان گفته شود روز دیگری تشریف بیاورند. اما شهید رئیسی فرمودند حتماً ایشان کار واجبی داشتهاند که بدون هماهنگی آمدهاند؛ بگویید در دفتر بنشینند تا من پس از جلسه خدمتشان برسم و موضوع را بررسی کنم. با وجود اهمیت جلسه، بیتاب بودند که هرچه زودتر جلسه تمام شود تا موضوع مهم آن مهمان را پیگیری کنند. این دقت، جدیت و مسئولیتپذیری در حمایت از جریان مقاومت، در تمام وجود شهید رئیسی جریان داشت و فقط یک موضع سیاسی نبود، بلکه یک باور عمیق و ریشهدار بود.
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی از عزت مندی شهید در عرصه دیپلماسی گفته و خاطرنشان کرد: حتی در روابط با برخی شرکای راهبردی نیز ایشان اهل مماشات نبودند. با پیگیری ایشان، نشست بریکس از طریق ویدئوکنفرانس برگزار شد و روسای جمهور برخی کشورهایی که با ما همراه و همسو بودند، در آن حضور یافتند. در ماجرای طوفانالاقصی نیز، وقتی برخی با قرائتی نادرست این رخداد را صرفاً یک اقدام تروریستی معرفی میکردند و آغاز ماجرا را به هفتم اکتبر گره میزدند، شهید رئیسی با صراحت فرمودند که هفتم اکتبر آغاز ماجرا نبود، و طوفانالاقصی یک اقدام تروریستی نبود، بلکه پاسخی به یک نسلکشی و جنایت هفتادساله بود. ایشان تأکید میکردند که تاریخ باید درست روایت شود. این صراحت در بیان مواضع، این اقتدار در دفاع از حق، و این نصیحت دلسوزانهای که به بسیاری از روسای جمهور داشتند، نشان میدهد که شهید رئیسی نهفقط یک مدیر اجرایی، بلکه یک شخصیت تمدنساز، انقلابی و وفادار به آرمانهای مقاومت بود.
وی ادامه داد: در ادامه باید به یک بُعد مهم دیگر از شخصیت و مشی شهید رئیسی اشاره کنم؛ بُعدی که هم در عرصه دیپلماسی و هم در میدان عمل، جلوهای روشن از عزت، صلابت، تدبیر و پایبندی به منافع ملی بود. ایشان در اجلاس اکو، اگر اشتباه نکنم در عشقآباد، با درخواست رئیس جمهور آذربایجان جلسهای برگزار کردند. در پایان آن جلسه، شهید رئیسی به او فرمودند که بنشیند، زیرا میخواهند نصیحتی از سر خیرخواهی بگویند. سپس با صراحت و دلسوزی، متنی را در مضمون همان هشدار تاریخی امام خمینی(ره) خطاب به صدام مطرح کردند؛ با این تفاوت که اینبار خطاب به آن مقام فرمودند: «این اسرائیل که امروز به شما وعده و تکیهگاه میدهد، به شما وفا نخواهد کرد، دوست و برادر شما نخواهد بود و روزی از پشت به شما خنجر خواهد زد.»
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی افزود: این موضع را اگر با برخی مواضع همراه با ملاحظهکاری یا حتی عذرخواهیهای مکرر در برابر بعضی از کشورهای همسایه مقایسه کنیم، روشن میشود که شهید رئیسی هرگز اهل موضع ضعف نبود. ایشان در عرصه سیاست خارجی، با صراحت، عزت، شجاعت و روحیه انقلابی سخن میگفتند و از بیان حقیقت ابایی نداشتند. این همان تفاوت رویکردی است که در سراسر دوران مسئولیت ایشان دیده میشد؛ مواضعی شجاعانه، دقیق، و در عین حال مبتنی بر عقلانیت و مصلحت بلندمدت کشور. در اجلاس سمرقند نیز، زمانی که یکی از روسای کشورها در آغاز جلسه، پس از تبریک عضویت ایران، موضوع اجرای کریدور زنگزور را مطرح کرد، شهید رئیسی با قاطعیت فرمودند که این پروژه خط قرمز جمهوری اسلامی ایران است و ما به هیچ وجه اجازه اجرای آن را نمیدهیم. طرف مقابل بار دیگر اصرار کرد، اما شهید رئیسی محکمتر از قبل پاسخ دادند. آنقدر این پاسخ صریح و غیرقابلتزلزل بود که حتی وزیر خارجه آن کشور به رئیسجمهورش گفت: خودت سنگ روی یخ نشو، اینها اجازه نمیدهند مرزها و جغرافیای خودشان تغییر کند. در عین حال، شهید رئیسی فقط به نفی بسنده نکردند، بلکه جایگزین نیز ارائه دادند و از کریدور ارس سخن گفتند؛ راهحلی که هم منافع طرف مقابل را تا حدی تأمین میکرد و هم به جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیکی منطقه لطمه نمیزد.
وی ادامه داد: شهید رئیسی در بیان این ارزشها با صداقت و شجاعت عمل میکردند و خود را به دل خطر میزدند؛ منتظر نمیماندند تا مسئله به سراغشان بیاید. ایشان اهل انفعال نبودند، بلکه در متن میدان حاضر میشدند و از حق کشور و ملتشان دفاع میکردند. خداوند متعال شهید رئیسی را برای کشور ما مبارک قرار داده بود؛ همان معنایی که در دعای حضرت عیسی علیهالسلام آمده است: «وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنْتُ»؛ یعنی وجودی سودمند و خیررسان. و چنانکه در روایات نیز آمده، مبارک یعنی کسی که هرجا قرار بگیرد، منشأ خیر و برکت باشد. شهید رئیسی نیز چنین بود؛ هرجا قرار گرفت، مایه خیر، برکت و گرهگشایی شد. در سیل، در زلزله، در بحران کرونا و در همه صحنههای سخت، ایشان حاضر بودند. در حالی که بسیاری از مدیران در روزهای کرونا در اتاقهایشان مانده بودند تا از آسیب مصون بمانند، شهید رئیسی به بیمارستانها، داروخانهها و نقاط پرخطر سر میزدند، به مردم و کادر درمان خداقوت میگفتند، و از نزدیک پای کار بودند. این روحیه، روحیه هزینهدادن برای مردم بود؛ همان چیزی که بار کشور را به دوش میکشد و در جامعه اثر میگذارد.
معاون اجرایی دولت شهید رئیسی ابراز داشت: از سوی دیگر، آنچه شهید رئیسی را عمیقتر و ریشهدارتر میکرد، پیوند قلبی و عملی ایشان با حضرت رضا(ع) و با معارف اهلبیت علیهمالسلام بود. ایشان آنچه داشتند از همین دستگاه گرفتند و خود نیز بارها نشان دادند که اهل شبزندهداری، اهل روضه و اهل دعا هستند. از زمانی که ما در آستان مقدس رضوی در خدمت ایشان بودیم، حدود یک ساعت و نیم تا دو ساعت پیش از اذان صبح، ایشان همواره بالای سر حضرت رضا(ع) به عبادت و تهجد مشغول بودند. این شبزندهداریها در کنار سنگینترین برنامههای کاری و سفرهای استانی نیز ترک نمیشد. روزهایی بود که از پنج یا شش صبح از تهران حرکت میکردیم و برنامه تا یک یا دو شب ادامه داشت، اما با همه خستگی و مشغله، عبادت شخصی و ارتباط معنوی ایشان برقرار بود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: این رفتار در جایگاه ریاستجمهوری بسیار دشوار است، اما شهید رئیسی نهتنها آن را حفظ میکردند، بلکه بر آن اصرار داشتند. دلبستگی ایشان به حضرت رضا علیهالسلام، پایبندی به دعاهای توسل، و برگزاری مستمر دعاهای هفتگی، بهویژه سهشنبهشبها، از ویژگیهای ثابت زندگی ایشان بود. ما ندیدیم این برنامهها حتی یک بار ترک شود. خاطرم هست یکبار جلسهای با حضور حضرت آقا داشتیم که با تاخیر دو ساعته برگزار شد؛ با وجود آن تأخیر و خستگی، ایشان دوستان را دعوت کردند که دعای توسل حتماً در همان شب برگزار شود. اینگونه نبود که برنامه معنوی را به خاطر مشغله سیاسی یا اجرایی کنار بگذارند. همین پیوند عمیق با معنویت، عبادت، توسل و فرهنگ اهلبیت بود که به شهید رئیسی آن صلابت، آرامش، شجاعت و برکت را میداد. ایشان مدیری بودند که در عین حضور در سختترین میدانهای سیاسی و اقتصادی، دلشان در حرم، در روضه و در خلوت سحرها با خدا و اولیای الهی بود؛ و شاید راز ماندگاری و اثرگذاریشان نیز در همین جمع میان «میدان» و «معنویت» نهفته بود.