عصر قم - شیراز- موکب احمد بن موسی(ع) در شلمچه، تنها مجموعهای برای پذیرایی از زائران نیست؛ روایت حضور نیروهایی است که با گذشتن از آسایش روزمره، گرمای خوزستان و سختیهای مسیر را به جان میخرند تا خدمت را به عنوان عهدی معنوی به جا آورند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در فارس، شلمچه این روزها فقط یک مرز نیست؛ نقطهای است که میلیونها دل عاشق را به سمت کربلا پیوند میدهد. در میان خیل زائرانی که از مسیرهای مختلف خود را به این گذرگاه عشق میرسانند، موکبها به مثابه پناهی کوتاه اما پرمهر، مأمن خستگان راه هستند؛ جایی که یک لیوان چای، یک وعده غذا، لحظهای استراحت یا حتی راهنمایی ساده میتواند خستگی ساعتها سفر را از تن زائر دور کند.
در این میان، نام شیراز نیز همچون سالهای گذشته در مسیر خدمت به زائران اربعین میدرخشد؛ شهری که از کنار حرم مطهر حضرت احمد بن موسی الکاظم(ع) پرچم ارادت به سیدالشهدا(ع) را تا مرز شلمچه برده است تا بخشی از بار میزبانی از عاشقان حسینی را بر دوش بکشد.
موکب احمد بن موسی(ع) در شلمچه، تنها مجموعهای برای پذیرایی از زائران نیست؛ روایت حضور نیروهایی است که با گذشتن از آسایش روزمره، گرمای خوزستان و سختیهای مسیر را به جان میخرند تا خدمت را به عنوان عهدی معنوی به جا آورند.
از نخستین ساعات روز، جنبوجوش در این موکب آغاز میشود؛ نیروهای خدماتی، اجرایی، حملونقل، امدادی و پشتیبانی هر کدام بخشی از پازل بزرگ خدمترسانی را تکمیل میکنند تا زائرانی که پس از پیمودن مسافتهای طولانی به شلمچه رسیدهاند، با آرامش بیشتری مسیر خود را ادامه دهند. پشت صحنه این میزبانی، مجموعهای از برنامهریزیها، اعزام نیروها، انتقال تجهیزات و هماهنگیهای گسترده قرار دارد که ماهها برای آن تدبیر شده است.
حضور شیراز در شلمچه، تصویری از پیوند میان نیروهای جهادی و عشق مردمی به دستگاه اهلبیت(ع) است؛ حضوری که نشان میدهد خدمت به زائران اربعین تنها محدود به یک زمان و مکان نیست، بلکه جلوهای از فرهنگ ایثار و همدلی است که هر سال گستردهتر از گذشته خود را نشان میدهد.