عصر قم - طرفداری /گئورگی گولسیانی با انتشار پیامی در اینستاگرام از پایان دوران حرفهای خود در فوتبال خبر داد؛ تصمیمی که این مدافع گرجستانی پس از سالها تحمل آسیبهای مزمن در هر دو زانو گرفت.
این مدافع ۳۳ ساله بخش مهمی از دوران حرفهای خود را در فوتبال ایران سپری کرد و در تیمهای ذوب آهن، نساجی، سپاهان و پرسپولیس به میدان رفت. با این حال، دوران حضور او در پرسپولیس را میتوان مهمترین و موفقترین مقطع دوران بازیاش دانست؛ جایی که به یکی از چهرههای شناختهشده خط دفاعی سرخپوشان تبدیل شد و افتخارات متعددی را کسب کرد.
گولسیانی در پرسپولیس علاوه بر موفقیتهای باشگاهی، به بالاترین سطح فوتبال ملی رسید. عملکرد او در ایران زمینهساز حضورش در تیم ملی گرجستان شد و در سال ۲۰۲۴ همراه این تیم راهی یورو شد؛ گولسیانی در مسابقات قهرمانی اروپا نیز برای گرجستان به میدان رفت تا حضور در این رقابت بزرگ، یکی از مهمترین اتفاقات دوران حرفهای او باشد.
مسیر گولسیانی البته بدون دشواری طی نشد. خودش در پیام خداحافظی تأکید کرده که بارها درد از او خواسته فوتبال را کنار بگذارد، اما حمایت هواداران و علاقهاش به فوتبال باعث شده به کار ادامه دهد. او حالا معتقد است دیگر تمام توان و منابع بدنش را در فوتبال به کار گرفته است.
به این ترتیب، دوران بازی گئورگی گولسیانی در حالی به پایان میرسد که او علاوه بر سالهای حضور در فوتبال ایران، قهرمانیهای باشگاهی، بازی در پرسپولیس و حضور در یورو ۲۰۲۴ را در کارنامه خود ثبت کرده است.
گولسیانی در پیام خداحافظیاش نوشت:
تصمیم گرفتم به دوران حرفهای و فعالیتم در فوتبال پایان بدهم. این تصمیم آسانی نبود، اما بالاخره زمانی میرسد که باید به حرف بدنت گوش بدهی. کسانی که من را میشناسند، میدانند که طی سالهای گذشته درگیر یک مبارزه پنهان و نادیدنی بودهام؛ در ۱۰ سال گذشته، آسیبهای مزمن هر دو زانو همواره همراه من بودهاند.
لحظاتی بود که درد از من میخواست متوقف شوم، اما انرژی شما از روی سکوها به من قدرت میداد تا با مصرف مسکن، یک مسابقه دیگر هم بازی کنم. من تمام توان و منابع بدنم را به کار گرفتهام و هرچه داشتم پای فوتبال گذاشتم؛ انرژی، سلامتی و زمان.
اکنون با افتخار مسیری را که در فوتبال طی کردم پشت سر میگذارم؛ مسیری که در هر جایی که بازی کردم، از خودم اثری به جا گذاشتم، از جمله در تیم ملی گرجستان.
از هواداران، مربیان، همتیمیها و پزشکان صمیمانه تشکر میکنم. تشکر ویژهای از خانوادهام دارم؛ بدون حمایت بیقیدوشرط شما، دوران حرفهای من خیلی زودتر به پایان میرسید.
با سربلندی زمین فوتبال را ترک میکنم، چون میدانم چیزی برای پشیمانی باقی نگذاشتهام. تا آخرین لحظه جنگیدم.