چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵

فرهنگی

پنجشیر یا پادگان نظامی؟ ادعای استقرار ۳۰ هزار نیروی طالبان برای کنترل یک استان

پنجشیر یا پادگان نظامی؟ ادعای استقرار ۳۰ هزار نیروی طالبان برای کنترل یک استان
عصر قم - عبدالله خنجانی، سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، با افشای ابعاد تازه‌ای از حضور نظامی طالبان در پنجشیر مدعی شد که این گروه با استقرار نزدیک به ۳۰ هزار نیرو و ایجاد ۷۰۰ پاسگاه امنیتی، پنجشیر را به منطقه‌ای به‌شدت نظامی تبدیل کرده است؛ استانی که به گفته وی، طالبان پنجشیری‌بودن را در آن به یک جرم سیاسی تبدیل کرده‌اند.
  بزرگنمايي:

عصر قم - عبدالله خنجانی، سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، با افشای ابعاد تازه‌ای از حضور نظامی طالبان در پنجشیر مدعی شد که این گروه با استقرار نزدیک به ۳۰ هزار نیرو و ایجاد ۷۰۰ پاسگاه امنیتی، پنجشیر را به منطقه‌ای به‌شدت نظامی تبدیل کرده است؛ استانی که به گفته وی، طالبان پنجشیری‌بودن را در آن به یک جرم سیاسی تبدیل کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ عبدالله خنجانی، رئیس دفتر سیاسی و سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، روز سه‌شنبه، ۲۸ مهرماه، با انتقاد شدید از سیاست‌های امنیتی طالبان در پنجشیر اعلام کرد که این گروه، استان پنجشیر را بزرگ‌ترین تهدید راهبردی علیه حاکمیت خود می‌داند و با استقرار گسترده نیروهای نظامی، کنترل شدیدی بر ساکنان آن اعمال کرده است.
وی در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس مدعی شد که طالبان نزدیک به ۳۰ هزار نیروی نظامی در پنجشیر مستقر کرده‌اند و حدود ۷۰۰ پاسگاه امنیتی در نقاط مختلف این استان ایجاد کرده‌اند.
به گفته خنجانی، در هر پاسگاه بین ۳۰ تا ۴۰ نیروی طالبان مستقر هستند و آرایش نظامی این پاسگاه‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده که هر پاسگاه در میدان دید پاسگاه دیگر قرار دارد.
سخنگوی جبهه مقاومت ملی همچنین ادعا کرد که شمار نیروهای طالبان در پنجشیر، دو برابر نیروهایی است که این گروه در پاسگاه‌های مرزی با پاکستان مستقر کرده است.
این آمار تاکنون از سوی منابع مستقل تأیید نشده است؛ با این حال، مقام‌های محلی طالبان پیش‌تر نیز به حضور گسترده نیروهای نظامی این گروه در پنجشیر اذعان کرده‌اند.
خنجانی با اشاره به سیاست‌های طالبان در قبال ساکنان پنجشیر، این گروه را به نظامی‌سازی گسترده، سرکوب غیرنظامیان و برخورد تبعیض‌آمیز با شهروندان به دلیل هویت جغرافیایی و قومی آنان متهم کرد.
وی تأکید کرد که طالبان پنجشیری‌بودن را به یک جرم سیاسی تبدیل کرده‌اند و ساکنان این استان صرفاً به دلیل تعلق به منطقه‌ای که سابقه مقاومت در برابر طالبان دارد، با سوءظن و فشارهای امنیتی مواجه می‌شوند.
این مقام جبهه مقاومت ملی همچنین طالبان را به کشتار ساکنان پنجشیر بدون رعایت «احتیاط تاریخی و مصلحت‌وطنداری» متهم کرد و هشدار داد که ادامه این رویکرد، پیامدهای سیاسی و نظامی گسترده‌ای برای آینده افغانستان خواهد داشت.
ادعاهای خنجانی در حالی مطرح می‌شود که پیش‌تر نیز نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، موارد متعددی از بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و کشتار غیرنظامیان در پنجشیر را مستند کرده‌اند.
سازمان عفو بین‌الملل در گزارش خرداد ۱۴۰۲، اقدامات طالبان علیه غیرنظامیان پنجشیر را مصداق مجازات دسته‌جمعی دانست و مواردی از اعدام‌های فراقضایی، شکنجه، گروگان‌گیری، تخریب خانه‌های مسکونی و بازداشت‌های گسترده را ثبت کرد.
همچنین آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا در گزارش سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرد که نهاد پژوهشی «افغانستان ویتنس» از ابتدای ژانویه ۲۰۲۴ تا پایان ژانویه ۲۰۲۵، بازداشت ۱۳۸ مرد اهل پنجشیر را در این استان و مناطق دیگری از افغانستان ثبت کرده است.
بر اساس این گزارش، شماری از بازداشت‌ها به ظن ارتباط افراد با جبهه مقاومت ملی صورت گرفته و در مواردی، شهروندان صرفاً به دلیل زادگاه یا نسبت احتمالی با مخالفان مسلح طالبان تحت فشار قرار گرفته‌اند.
پنجشیر از زمان بازگشت طالبان به قدرت در مرداد ۱۴۰۰، یکی از اصلی‌ترین کانون‌های مقاومت مسلحانه علیه این گروه بوده است. نیروهای جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود، پس از سقوط حکومت پیشین افغانستان، فعالیت‌های نظامی خود را در این استان و برخی مناطق شمالی کشور ادامه داده‌اند.
با وجود ادعای طالبان درباره تأمین امنیت و برقراری ثبات در افغانستان، گزارش‌های مربوط به برخورد با غیرنظامیان در پنجشیر، همچنان نگرانی‌هایی درباره وضعیت حقوق بشر و امنیت ساکنان این استان ایجاد کرده است.
اکنون این پرسش مطرح است که اگر طالبان مدعی تثبیت امنیت و پایان تهدیدهای نظامی در افغانستان هستند، چرا به ادعای مخالفانشان، برای کنترل تنها یک استان به استقرار ده‌ها هزار نیروی مسلح و صدها پاسگاه امنیتی نیاز دارند؟
این پرسش زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که اقدامات امنیتی با گزارش‌هایی از بازداشت و فشار بر غیرنظامیان همراه باشد؛ وضعیتی که می‌تواند مرز میان تأمین امنیت و سرکوب شهروندان را به یکی از چالش‌های اساسی حکومت طالبان تبدیل کند.
.............................
پایان پیام/


نظرات شما