حوزه‌های علمیه باید با جریان‌سازی فکری، زمینه‌ساز امت‌سازی باشند

عصر قم - معاون تبلیغ و امور فرهنگی حوزه‌های علمیه کشور با تأکید بر ضرورت ارتقای رویکرد‌های تبلیغی و تربیتی حوزه، شناخت مخاطب، انتقال اندیشه به نسل جوان، گفتمان‌سازی و کادرسازی را از الزامات جریان‌سازی فرهنگی دانست.

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، نشست مشترک معاونت تبلیغ حوزه‌های علمیه کشور و ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی هنری مساجد کشور، صبح امروز نهم آبان ماه در مجتمع آدینه تهران برگزار شد.
حجت‌الاسلام والمسلمین حسین رفیعی معاون تبلیغ و امور فرهنگی حوزه‌های علمیه کشور در این مراسم با اشاره به اینکه امت اهمیت بسزایی دارد و ما باید رویه جریان ساز در امت را شکل دهیم، گفت: بحث جامعه پردازی امت اسلامی، حقیقتا جریان ساز است‌، همچنان که جریان مقاومت و مسئله فلسطین کاملا جریان ساز است.
معاون تبلیغ و امور فرهنگی حوزه‌های علمیه کشور افزود: ما باید ذیل مفهوم امت به مسائل و مباحثی نظیر تربیت توجه کنیم و مخاطب را بشناسیم که در این سیر، نقطه آغازین، شناخت مخاطب است.
معاون تبلیغ و امور فرهنگی حوزه‌های علمیه کشور ادامه داد: حرکت و آگاهی انسان آغازگر حول یک جریان شکل می‌گیرد. بنابراین اهمیت دارد که فعالیت‌های ما جریان‌ساز باشد و بتوانیم حرکت سازی را ایجاد کنیم که این مهم ذیل مفهوم اندیشه پدید می آید.
وی خاطرنشان کرد: تربیت شدن یعنی با تفکر و اندیشه آشنا شدن و مسایل را به گونه ای بررسی کردن که گویی تحول در هر لحظه و امور و فعالیت‌ها در حال رخ دادن است. بنابراین حرکت با این نگرش باید استمرار داشته باشد. در این میان آنچه که در مسجد باید به عنوان مسأله شناخت مورد توجه باشد این است که به لحاظ فکری چگونه باید اندیشه را به نسل جوان منتقل کرد. علم حرف اول را می زند و اساسا نتیجه برخاسته از فکر و دانش است که منجر به تأثیرگذاری یک کار جهادی خواهد شد.
حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی تصریح کرد: شما به عنوان فرماندهان کار دین، مسجد، تبلیغ و مباحث فرهنگی باید توجه داشته باشید که مبلغ باید در مسجد و مدرسه به تعامل توجه کرده و گفتمان سازی کند و این گفتمان را تبدیل به جریان کند که البته این امر نیاز به کادرسازی دارد. البته در نهایت به بخش نخست بحث برمی‌گردیم ناظر بر اینکه راهبرد تمدن، امت سازی است.
وی گفت: خروجی «گفتمان سازی» اندیشه و گفتمان اجتماعی است که در جامعه شکل می‌گیرد، گفتمان باید تبدیل به جریان شود و این جریان شکل نمی‌گیرد مگر آنکه از محیط و بستری چون مسجد برآید.