عصر قم - تسنیم /با حمله رژیم صهیونی آمریکایی به بیمارستان مطهری و تخریب آن، پایتخت دیگر بیمارستان سوختگی ندارد.
وقتی حادثهای ناگهانی رخ میدهد و شعلههای آتش بالا میگیرد، همهچیز تنها در چند لحظه برای فردی که در آن حادثه حضور دارد تغییر میکند. در چنین شرایطی تنها رسیدن سریع بیمار به بیمارستان کافی نیست و آنچه تعیینکننده سرنوشت بیمار است، وجود تختی تخصصی برای درمان سوختگیهای شدید و پیچیده است. تختهایی که از حیاتیترین و در عین حال محدودترین ظرفیتهای نظام سلامت کشور محسوب میشوند.
تختهای تخصصی سوختگی، فقط یک عدد در آمارهای بیمارستانی نیستند بلکه نقطه آغاز یک روند درمانی دشوار و طولانیاند که در آن هر دقیقه و هر مداخله میتواند تفاوتی میان زندگی و مرگ ایجاد کند. از همین رو، کمبود این تختها همواره یکی از چالشهای جدی نظام سلامت در ایران و بسیاری از کشورهای جهان بوده است؛ چالشی که در شرایط بروز حوادث گسترده، خود را پررنگتر از سایر اوقات نشان میدهد.
بازار ![]()
در شرایطی که کشور با کمبود تختهای تخصصی سوختگی روبرو بوده است، درپی حمله رژیم صهونیستی و آمریکا به نزدیکی بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مطهری، این مرکز درمانی که از قدیمیترین و مهمترین مراکز مرجع درمان سوختگی در ایران به شمار میرود تخریب شد و بخشهای مختلف ساختمان بیمارستان دچار آسیب بیش از 60 درصدی شده و این مرکز درمانی را از چرخه خدمترسانی خارج کرده است.
خروج این مرکز از چرخه خدمت، در حالی رخ داده که پیش از این نیز ظرفیت تختهای سوختگی در کشور با محدودیتهای جدی روبهرو بوده است. این وضعیت، فشار مضاعفی را بر سایر مراکز درمانی وارد کرده زیرا بیماران و مراجعین این بیمارستان به بیمارستانهای دیگر از جمله بیمارستان حضرت فاطمه (س) منتقل شده و در آنجا خدمات موردنیاز را دریافت میکنند؛ این موضوع بار دیگر مسئله کمبود زیرساختهای تخصصی سوختگی را در کانون توجه قرار داده است.
در این میان، اگرچه بازسازی فوری بیمارستان شهید مطهری تنها بخشی از راهحل است اما آنچه اهمیت بیشتری دارد، بازنگری در نگاه کلان به درمان سوختگی و توسعه تختهای تخصصی در سطح کشور است چرا که طبق اعلام رئیس بیمارستان شهید مطهری، میزان بروز سوختگی در ایران 13 برابر کشورهای پیشرفته است و در عین حال با توجه به تداوم وقوع حوادث خانگی، شغلی، صنعتی و بلایای طبیعی، تقویت این ظرفیتها ضرورتی اجتنابناپذیر برای حفظ جان بیماران و افزایش تابآوری نظام سلامت محسوب میشود.
در همین راستا، دکتر علیرضا جلالی، مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران سوختگی در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم درباره کمبود تختهای سوختگی در کشور اظهار کرد: نیاز کشور، بهویژه پایتخت، به تختهای اختصاصی و تخصصی سوختگی، یک واقعیت انکارناپذیر است. اگر بخواهیم استانداردهای جهانی را ملاک قرار دهیم، با توجه به جمعیت کشور باید حدود 2400 تخت سوختگی در اختیار داشته باشیم، در حالی که اکنون تنها حدود 1400 تخت سوختگی در کشور موجود است که همین ظرفیت نیز با توجه به تخریب بیمارستان مطهری اندکی کاهش یافته است. حتی پیش از آنکه بیمارستان شهید مطهری از چرخه خدمت خارج شود، فعالان حوزه سوختگی، کادر درمان و بیماران نیازمند این خدمات تخصصی، بارها نسبت به این کمبود هشدار داده بودند.
وی افزود: واقعیت این است که هم از نظر تعداد تختها و هم از نظر کیفیت خدمات، با استانداردهای موجود فاصله داریم. در عین حال تکالیف قانونی نیز در این زمینه کاملاً روشن است. بر اساس برنامه هفتم توسعه، همه بیمارستانهای جنرال کشور موظفاند 10 درصد از تختهای خود را به بیماران سوختگی و روانپزشکی اختصاص دهند اما بسیاری از بیمارستانها چنین ظرفیتی ندارند.
جلالی با بیان این که برخی بخشهای مهم نظام سلامت نیز فاقد تخت سوختگی هستند، ادامه داد: در تهران، تنها دانشگاه علوم پزشکی ایران دارای بیمارستان تخصصی سوختگی بوده که همان بیمارستان مطهری بود که در جنگ تحمیلی سوم تخریب و تخلیه شده است، در حالی که دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی هیچ بیمارستان سوختگیای ندارند. همچنین سازمان تأمین اجتماعی، با وجود آنکه متولی سلامت بیمهشدگان، بازنشستگان و خانوادههای آنان است، حتی یک تخت سوختگی استاندارد و یا مرکز درمان سوختگی تخصصی در اختیار ندارد.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران سوختگی با بیان این که بیمارستان سوختگی شهید مطهری نیز به دلیل قدمت بیش از 5 دههای که داشته در صورت بازسازی بازهم پاسخگوی نیازهای امروز نیست؛ تصریح کرد: با این حال، بیمارستان مطهری همواره حدود 40 درصد بار درمان بیماران سوختگی کشور را بر دوش داشته است. همچنین بارها مطرح شده بود که موقعیت جغرافیایی بیمارستان مطهری در نقطهای از تهران قرار دارد که به دلیل ترافیک سنگین، در شرایط بحرانی دسترسی بیماران به آن را با دشواری مواجه میسازد. متأسفانه در جریان جنگ، اتفاقی فراتر از این نگرانی رخ داد و بیمارستان بهطور کامل از چرخه خدمت خارج شد و بنابراین در حال حاضر، تهران عملاً فاقد بیمارستان تخصصی سوختگی است و این یک ضعف بسیار جدی محسوب میشود.
وی با تأکید بر این که تهران اکنون فاقد بیمارستان تخصصی سوختگی است؛ خاطرنشان کرد: این در حالی است که در شرایط فعلی، نیاز به چنین مرکزی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. نبود بیمارستان سوختگی میتواند به از دست رفتن جان انسانها منجر شود و رنج، عوارض و مشکلات بیشتری را برای مصدومان به همراه داشته باشد.
جلالی درباره روند بروز سوختگی در کشور نیز گفت: بررسی آمار مراجعهکنندگان به مراکز سوختگی کشور نشان میدهد که تعداد مراجعان افزایش نیافته و حتی در برخی موارد روندی کاهشی داشته است. با این حال، شرایطی مانند جنگ، تحریم و سایر مسائل از جمله فقر و کاهش توجه به الزامات ایمنی، احتمال وقوع حوادث سوختگی را افزایش میدهد.
مدیرعامل انجمن ققنوس با بیان این که رعایت نکات ایمنی باعث کاهش حوادث سوختگی در کشور خواهد شد، بیان کرد: ایمنی معمولاً مستلزم صرف هزینه است؛ برای مثال، در پروژههای ساختمانی رعایت استانداردهای ایمنی میتواند حدود 5 درصد به هزینه ساخت اضافه کند اما متأسفانه حساسیت عمومی جامعه نسبت به ایمنی و پیشگیری از سوختگی پایین است؛ به همین دلیل، بسیاری از سازندگان بیش از آن که به ایمنی ساختمان توجه کنند، بر ظاهر و جلوههای بصری آن تمرکز دارند و کمتر کسی از سازنده میپرسد که آیا ساختمان از نظر ایمنی مطابق استانداردهای لازم ساخته شده است یا خیر.
وی با ابراز امیدواری نسبت به بازگشت بیمارستان سوختگی مطهری به چرخه خدمت، گفت: امیدوارم دو اتفاق مهم هرچه سریعتر محقق شود؛ نخست اینکه بیمارستان سوختگی شهید مطهری در کوتاهترین زمان ممکن به چرخه خدمت بازگردد؛ زیرا با وجود همه کاستیها، همچنان یک مرکز تخصصی و حیاتی در حوزه درمان سوختگی به شمار میرود. دوم، بیمارستان بابالحوائج در منطقه 22 تهران که بیش از20 سال از آغاز ساخت آن میگذرد، هرچه سریعتر تکمیل و بهرهبرداری شود.
جلالی یادآور شد: بر اساس برنامهریزیهای انجامشده و پیگیریهای صورتگرفته، قرار بود فاز نخست این بیمارستان، شامل بخش سوختگی، در سال جاری افتتاح و وارد مدار خدمت شود و امیدواریم افتتاح این بیمارستان مرهمی بر زخم بیماران سوختگی باشد.